چگونه کودکانی مسئولیت پذیر بزرگ کنیم

تربیت کودکان مسئولیت پذیر دغدغه مهم شمار زیادی از پدر و مادر هاست. مسوئلیت پذیری یکی از صفاتی ست که همراه با اعتماد به نفس و خود باوری در کودک رشد می کند. تقریبا از سه سالگی به بعد خانواده ها باید بر روی ایجاد و تقویت این مهارت در فرزندشان بیشتر دقت و تمرکز به خرج بدهند. تربیت اصولی و درست هرگز وابستگی بیش از اندازه به والدین را تایید نمی کند. الگو های رفتاری اعضای خانواده، برخورد آن ها در مقابل مسائل و مشکلات و الگو های رفتاری که پیش چشم بچه ها به نمایش می گذارند؛ تاثیر بلقوه ای در شکل گیری نگرش و واکنش های آینده آن ها خواهد داشت.بعید به نظر می رسد که پدر و مادر های سهل انگار کودکانی خلاف خصوصیت خود، به جامعه تحویل دهند. رشد آگاهی و به کار بردن بعضی روش های تربیتی می تواند در این زمینه بسیار مهم و کارآمد باشد. به همین منظور توصیه می کنیم این مقاله را تا انتها دنبال کنید.

1.مرتب کردن وسایل شخصی به عهده خودش بگذارید

اولین گام در تربیت کودکان مسئولیت پذیر این است که کاملا روشن و واضح به او بگویید، همیشه جمع کردن اسباب بازی ها، وسایل و دفتر و کتاب ها به عهده خود اوست. در ابتدا خودتان همراه شوید و چند باری با ملاطفت و مهربانی در جمع و جور کردن وسایل همراهش باشید؛ پس از چندین دفعه مسئولیتش را یادآوری کرده و تنها نظاره گر باشید. فرزند شما اگر ببیند پس از برگشت به خانه پدر و مادرش کفش ها را در جا کفشی و لباس ها را در کمد می گذارند؛ یاد می گیرد که هرچیز باید سرجای خودش باشد. به یاد داشته باشید که فرزند شما نیازمند عشق شماست و نه تحکم کردن؛ در نتیجه الگوی مناسبی باشید.

تربیت فرزندان,تربیت کودک مسئولیت پذیر,تربیت کودکان مسئولیت پذیر,

  1. کمک کردن را آموزش دهید

در بعضی از کار ها از او کمک بخواهید. بگویید امشب چیدن قاشق و چنگال ها را تو انجام بده یا کمک کن که گلدان ها را آب بدهیم. این موارد ظاهرا کوچک تاثیر فوق العاده ای در تربیت کودک مسئولیت پذیر دارد. یادآوری کنید که با مشارکت کردن چقدر کار ها سریع تر و آسان تر پیش می رود. به مرور وظایف بزرگ تری را به او محول کنید تا با راهنمایی شما بتواند انجام دهد.

  1. بخواهید بیشتر فکر کند

اگر فرزندتان در انجام تکالیف مدرسه تنبلی به خرج بدهد؛ چه واکنشی خواهید داشت؟ بیشتر والدین داد و فریاد می کنند و جمله های ناراحت کننده ای تکرار می کنند. اگر شب ها بدون مسواک به تخت خواب برود چطور؟ یکی از درست ترین راههای تربیت کودک مستقل این است؛ که تنها از او بخواهید به عواقب کارش بیشتر فکر کند. دندان درد و عصبانیت معلم را گوشزد کنید. بگویید اگر مشکلی با این ها نداری پس رفتارت را ادامه بده. شاید دفعات اول هشدار شما را جدی نگیرد اما زمانی که نتایج مشخص شود درمی یابد که اشتباه کرده است.

  1. با همراهی هم برنامه بریزید

اهمیت برنامه ریزی در تربیت کودکان مسئولیت پذیر کتمان نکردنی ست. یک روز بنشینید و با مشورت و همراهی یک برنامه تدوین کنید. به او بگویید مثلا هر روز 30 تا 60 دقیقه باید در انجام کار های خانه کمک و مشارکت کند. بهتر است در فلان ساعت بخوابد، زمانی را برای انجام تکالیف معین کند و…

راههای تربیت کودک مستقل,تربیت فرزندان,تربیت کودک مسئولیت پذیر,

  1. عذرخواهی را یاد بدهید

اگر فرزند شما ظرفی را اشتباها شکست باید یاد بگیرد مسئولیت این عمل با خود اوست و بهتر است خیلی سریع عذر بخواهد. اگر به خواهر و برادر یا شخص دیگری پرخاش کرد باید جوابگوی رفتار خود باشد. هرگز او را مجبور به انجام کاری نکنید بلکه با دلسوزی و همزاد پنداری  صحبت کنید تا علت را دریابید. بگویید که بهتر است برای جبران ناراحت کردن دوست یا خواهرش، برای مثال یک نقاشی بکشد. دعوا کردن، اجبار و سر و صدا هیچ جایی در شیوه های تربیت کودک مسئولیت پذیر ندارد.

  1. دلایل خود را توضیح دهید

یکی از راههای تربیت کودک مستقل و عاقل این است که الگوی خوبی باشید؛ به این صورت که دلیل و علت رفتار های خود را توضیح دهید. باید صبح زود بیدار شوم چون باید سر کار بروم. چون قول دادم که امشب فلان غذا را بپزم پس همین کار را می کنم و…اهمیت عمل به قول ها و قرارداد ها را هرچقدر که پیش پا افتاده به نظر می رسند؛ یاد آوری کنید تا فرزند تان بداند حتی کوچک ترین وظایف و حرف ها نیز مهم هستند و نباید زیر پا گذاشته شوند.

  1. تشویق کننده و حامی باشید

هرگز به کودکان برچسب نزنید، نو بی عرضه ای، مسئولیت پذیر نیستی، از پس یک کار کوچک هم بر نمیایی، این جمله ها را به طور کل از دایره المعارف خود حذف کنید. بچه ها به والدین مهربان و دلسوز و البته آگاه نیاز دارند تا رشد کنند. با جمله و گفتار غلط بیعتا نتیجه درست بدست نمی آورید.

تربیت فرزندان,تربیت کودک مسئولیت پذیر,تربیت کودکان مسئولیت پذیر,

  1. پاداش بدهید

در تربیت کودکان مسئولیت پذیر پاداش دادن هم جزئی از کار است. همراه با مهربانی و عطوفت هوش، خلاقیت و دقت خود را نیز به کار بگیرید تا او یاد بگیرد این لطف شماست نه وظیفه! بهتر است گاه به گاه تشویق و پاداش ها را در قالب هدیه تقدیم کنید تا بداند رفتار های خوب و درست نتیجه لذت بخشی خواهند داشت.

یک دیدگاه بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *